Flitsend voetbal van Zaterdag 5 laat de ketchupfles leeglopen!

Een weekend zoals alle weekenden, maar toch weer net zo speciaal als altijd. Vandaag tegen de nummer 10 van de ranglijst — daar moeten kansen liggen. Toch!? De voorbereiding loopt gesmeerd. Ik slaap uit tot een uurtje of 10:30, werk twee worstenbroodjes én een bakje kwark met granen naar binnen. Een koningsontbijt als je het mij vraagt. Alles om vandaag in topvorm te zijn. Tegen de nummer 10 kun je zomaar eens scoren.

Rond 13:00 word ik in ieder geval niet opgehaald door Cem. Door een miscommunicatie laat hij me heerlijk in de kou staan… Ook Dati is te laat dankzij hem. Dus start ik de blauwe Kia, haal Dati (inclusief wastas) op en we gaan richting het complex.

Op het terrein van Xerxes voel je de wedstrijdspanning al hangen. De koppies staan op scherp, de kop van Pieter nog half bij het pils van gister. De opstelling is dit keer één groot raadsel… Er hebben negentien man een IKEA-beurt, maar ik sta “gewoon” in de spits. Met Thom op de flank weet je dat je gegarandeerd één goede bal krijgt (én acht verkeerde). Rond twintig over twee beginnen we eindelijk aan de wedstrijd. Onze tropische verrassing uit Suriname moest nog even een baap roken (of drie).

*Eerste helft*

Na een kwartier spelen maaien Pieter en Roy in koor de spits van XerxesDZB onderuit: penalty. Voor onze killer in de goal, Bastiaan, natuurlijk geen probleem. Er heeft tot vandaag nog nooit iemand een penalty tegen hem gescoord. En ook na vandaag nog niet! Waanzinnige redding. Dit geeft vertrouwen. Niet veel later komt Thom vrij op links. Hij geeft de voorassist op Wessel, Wessel slingert de bal voor, en ondergetekende kopt hem binnen: 1–0! Daarmee gaan we de rust in.

*Tweede helft*

De tweede helft is voor de terugkerende invallers: Sam, Koen en keeper Bastiaan. We starten flitsend. Kans na kans volgt. Na een prachtig aangesneden vrije trap duikt Wessel vrij op — een “kopbal à la Bep Bakhuis”, noemde hij het zelf. Wij weten wel beter… 2–0! We blijven stormen met flitsend spel via de flanken. Na een mooie combinatie komt Sam in scoringspositie. De bal die hij schoot ligt vermoedelijk in Capelle-Zuid. Pure American Football-energie.

Toch gaan we door. Thierry duikt ijzig kalm achter de laatste lijn op, schuift de bal breed op Daan — de man van de ketchupfles — en die tikt hem binnen: 3–0! Felicitaties mogen persoonlijk gestuurd worden. “Ik zal vandaag de hattrick nog volmaken,” sprak hij volDaan. Hierna gebeurt er nog van alles, maar het hoogtepunt is toch onze scheids die Bas Dost nog wat extra aandacht gunt. Na 77 minuten vindt hij het wel genoeg en fluit hij af. Met het verdwijnen van de gehaktballenkraam was dit eigenlijk het minst leuke van de middag. Eindstand: 3–0

We klimmen verder richting de top. Kampioenskoorts? Die blijft. Tot dinsdag — dan gaan we weer tactisch trainen!